Ospa wietrzna spowodowana jest herpeswirusem VZV (Herpes virus varicellae), wywołującym ogólne zakażenie organizmu, jest bardzo zaraźliwa, ale łagodna (w przeciwieństwie do ospy prawdziwej). Można ją rozpoznać po licznych grudkach i pęcherzykach na skórze. 

Przebyta ospa pozostawia trwałą odporność. Gdy jednak dojdzie do obniżenia odporności organizmu, może się ujawnić w postaci półpaśca, ponieważ wirus w zwojach nerwowych pozostaje w formie uśpionej do końca życia. Tak więc na półpasiec zachorować mogą tylko ci ludzie, którzy już przechorowali ospę wietrzną. Zarażenie się zdrowej osoby półpaścem jest teoretycznie możliwe, ale bardzo mało prawdopodobne. Z większym prawdopodobieństwem u osoby zdrowej rozwinie się ospa, a później ewentualnie półpasiec.

Choroba przenoszona jest drogą kropelkową, poprzez przedmioty, otwarte okno, zdrowe osoby. Okres wylęgania choroby wynosi 10-21 dni, średnio 14 dni, a okres zaraźliwości zaczyna się około 2-3 dni przed wystąpieniem wysypki i trwa do przyschnięcia wszystkich wykwitów. 

Tak jak i odra, ospa przebiega w 3 etapach:

1.Stadium poprzedzające (u dzieci rzadko występuje, jednak jest to typowe u osób dorosłych) 2.Wysypka na głowie i tułowiu, gorączka 
3 pl.wikipedia.org.Przebieg etapowy wysypki i gorączki
Początkowo choroba objawia się bólem głowy, dolegliwościami żołądkowymi, ogólnym niepokojem i rozbiciem oraz lekką gorączką, która wzrasta w rzadkich przypadkach do 40°C. Są to objawy wstępne (prodromalne). Dość często pojawiają się pęcherzyki przy korzeniach włosów i na tułowiu, bez wcześniejszych objawów. Rozwijają się do pełnego rozkwitu w ciągu kilku godzin. Typową i rozpoznawalną cechą ospy jest skokowy przebieg wysypki. Na skórze najpierw pojawia się czerwona plamka, która zmienia się:

  • grudkę, a ta
  • pęcherzyk wypełniony przeźroczystym płynem, który mętnieje, tworząc
  • krostę, która, zasychając, zmienia się
  • strup odpadający od powierzchni skóry po kilku dniach. 

Ewolucja wykwitu trwa około 6 dni. Wystąpieniu wysypki często towarzyszy nasilony świąd, a drapanie może pozostawić trwałe blizny. Wykwity pojawiają się przeważnie w 2-3 rzutach, dlatego bardzo często można zaobserwować je jednocześnie w różnych stadiach rozwoju (tzw. obraz gwiaździstego nieba). Najwięcej wykwitów występuje na tułowiu, a nieco mniej na twarzy i głowie oraz kończynach. Bardzo rzadko zajęte są dłonie i stopy https://pl.wikipedia.org/wiki/Mikroorganizm. Zdarzają się również nieliczne wykwity na błonie śluzowej jamy ustnej, zwłaszcza podniebienia twardego i policzków. Temperatura zaczyna się wraz z wysypką i ma również charakter skokowy. Warto nadmienić, że w dobie dzisiejszej coraz częściej ospa wietrzna ma przebieg bezgorączkowy i czasem nie występują nawet zaburzenia stanu ogólnego pacjenta. 
Sama ospa charakteryzuje się wyżej wspomnianą, charakterystyczną wysypką na całym ciele, natomiast kierunek wysypywania wykwitów podczas półpaśca zależny jest od drogi, którą biegnie konkretny nerw – czyli z reguły wysypka występuje po jednej stronie ciała w ściśle określonym miejscu, prawie zawsze tylko w okolicach klatki piersiowej (stąd nazwa półpasiec).

Powikłania: zdarzają się rzadko, ale u osób starszych występuje skłonność do ostrzejszego przebiegu choroby niż u dzieci. Przede wszystkim może dojść do ciężkiego zapalenia płuc i duszności, a drapanie przy złym stanie skóry może doprowadzić do zakażenia bakteryjnego, ropienia i blizn. Powikłaniem może być również:

  • Zapalenie ucha środkowego
  • Zapalenie węzłów chłonnych
  • Zapalenie mózgu

Ciąża. Ospa wietrzna jest zaraźliwa co najmniej 24 godz. przed pojawieniem się wysypki, więc kobiety ciężarne, które nie chorowały jeszcze na ospę, powinny brać profilaktycznie VARICELLINUM, a osoby chore nie powinny przebywać w pobliżu kobiet ciężarnych. W przypadku ekspozycji przyszłej matki na wirus varicella zoster może dojść do różnych powikłań u dziecka: uszkodzenia mózgu (zapalenie mózgu, mikrocefalia, wodogłowie, aplazja mózgu), wad oczu (szypuła oczna, pęcherzyki soczewki, małoocze, zaćma wrodzona, chorioretinitis, atrofia nerwu wzrokowego), innych zmian neurologicznych (uszkodzenie piersiowego i lędźwiowo-krzyżowego odcinka rdzenia kręgowego, deficyty motoryczne i sensoryczne, brak odruchów ścięgnistych głębokich, anizokoria lub zespół Hornera), wad innych części ciała (hipoplazja kończyn górnych i dolnych, dysfunkcja zwieracza odbytu pęcherza moczowego), zmian skórnych, hipopigmentacji.

Jak leczyć ospę?

RHUS TOXICODENDRON – jeden z głównych leków, jeśli pojawiają się małe pęcherzyki na zaróżowionym lub czerwonym tle, z zawartością cytrynowego, przejrzystego płynu, rozsiane po całym ciele (również skóra głowy).Występuje silny świąd, (który zmniejsza się pod wpływem ciepła), gorączka, suchość w ustach i duże pragnienie. Cechą charakterystyczną jest polepszenie pod wpływem ruchu nigdy.

FERRUM PHOSPHORICUM – stosowany w okresie nieżytowym, gdy objawy nie są zbytnio nasilone, a gorączka niezbyt wysoka (do 38,5°C), narastająca powoli. Czasami mogą towarzyszyć bóle uszu lub krwawienia z nosa.

MEZEREUM – zawartość pęcherzyków staje się mętna, tworzą się strupki i nasila się świąd.

ACONITUM – stosujemy jedynie przy nagłej, wysokiej gorączce z uczuciem lęku i niepokoju.

BELLADONNA – przy silnych bólach głowy, zaczerwienionej twarzy i czerwonej gorącej skórze, która może zmienić barwę na sinoczerwoną i być podrażniona. Zmęczenie, bezsenność i wolno rozwijająca się wysypka.

ANTIMONIUM TARTARICUM – bardzo przydatny, gdy wysypka się opóźnia lub nie jest w pełni rozwinięta, co wielce uprawdopodobnia rozwijające się zapalenie oskrzeli; płuca mogą być zajęte i występować mogą duszności. Chory może być bardzo śpiący i lekko się poci podczas snu. Pojawiają się lekkie nudności pl.wikipedia.org. Pęcherzyki przybierają kolor niebieskawy i mogą mieć charakter ropny.

ANTIMONIUM CRUDUM – w późniejszym stadium choroby może wystąpić kaszel, chory jest w złym nastroju, nie znosi dotyku i gdy na niego patrzą

PULSATILLA – brak apetytu, płaczliwość, nudności, dziecko chce być noszone na rękach, świeże powietrze poprawia; dokuczliwe swędzenie.

MERCURIUS SOLUBILIS – zainfekowane pęcherzyki, dziecko poci się i ma gorączkę. Stan pogarsza się nocą.

SULPHUR – przyśpiesza proces gojenia, chory odczuwa gorąco; brak ochoty na napoje.

DAWKOWANIE. Leki podajemy w potencjach od D6 do C12 z częstotliwością zależną od nasilenia choroby, np. co pół godziny, i zwiększamy długość przerwy między dawkami w miarę poprawy. Jednorazowa dawka to zazwyczaj 5 granulek, bezpośrednio pod język. Nie dotykamy ich palcami.

Rate this post