Grzybica to bardzo zaraźliwa choroba zakaźna występująca u ludzi oraz zwierząt. Powodowana jest ona przez mikroskopijne grzyby. Występuje bardzo wiele rodzajów grzybic. Grzybica często nazywana jest chorobą cywilizacyjną. Dlaczego? Ponieważ dotyka ona bardzo wielu ludzi i niezwykle łatwo i szybko się rozprzestrzenia. Grzybica może zaatakować wszystkie narządy człowieka. Jednak najczęściej mamy do czynienia z infekcjami grzybicznymi skóry, paznokci i włosów.

Jak można zarazić się grzybicą?

Jest to choroba zakaźna łatwo i szybko przenosząca się z człowieka na człowieka, poprzez kontakt bezpośredni lub przez korzystanie z rzeczy należących do chorego. Grzybica dotyka również zwierząt i kontakt ze zwierzętami może być również przyczyną zarażenia. Oczywiście grzyby powodujące chorobę występują również w innych miejscach i tam ryzyko zarażenia jest również wysokie. Są to miejsca wilgotne, ciepłe, duszne – takie właśnie środowisko jest idealne dla rozwoju grzybów. Należy wymienić tutaj prysznice, słabo wentylowane łazienki, pomieszczenia basenowe.

Objawy grzybicy

Choroba ta jest bardzo uciążliwa dla pacjenta a objawy są bardzo widoczne i odczuwalne. Zmiany skórne, swędzenie, nieprzyjemny zapach, zaczerwienienia, łuszczenie się skóry to typowe oznaki infekcji grzybicznej skórnej. W przypadku grzybicy układowej czy oportunistycznej, narządowej – mogą nastąpić wymioty, biegunka, gorączka https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81upie%C5%BC.

Co sprzyja grzybicom?

Należy nadmienić, iż istnieją grupy szczególnie narażone na atak grzybów:

  • osoby cierpiące na nowotwory: nowotwory często ulegają zakażeniom bakteryjnym i grzybiczym. Chemioterapia ma również duży wpływ na obniżenie odporności organizmu oraz powoduje zakażenie bakteryjne i grzybicze. Dotyczy to najczęściej nowotworów o bezpośrednim lub pośrednim kontakcie ze światem zewnętrznym. Głównym objawem jest podwyższona temperatura.
  • osoby przyjmujące antybiotyki, sterydy, leki hormonalne (w tym antykoncepcyjne). Podczas antybiotykoterapii należy zdrowo się odżywiać (pamiętaj o owocach, warzywach, pieczywie pełnoziarnistym, jogurtach, kefirach czy kiszonej kapuście) i przyjmować zapobiegawczo probiotyki. Antybiotykoterapia sprzyja powstawaniu grzybicy. Antybiotyki zwalczają nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale również te korzystne dla człowieka, co powoduje zaburzenie naturalnej flory bakteryjnej organizmu.
  • niedobór witamin z grupy B. Witamin z tej grupy biorą udział w przemianie białek, węglowodanów i tłószczów, oraz w wytwarzaniu enzymów i hormonów. Ich niedobór może prowadzić do chorób skóry i błon śluzowych. Ponadto awitaminoza witamin B powoduje zmniejszoną sprawność umysłową i fizyczną, brak apetytu, chudnięcie, zanik mięśni, zapalenie nerwów, depresję. Podwyższone zapotrzebowanie na witaminy z grupy B występuje u kobiet w ciąży,  karmiących piersią, przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne, osób stosujących dietę białkową, wykonujących ciężką pracę fizyczną, spożywających dużo węglowodanów oraz nadużywających alkoholu.
  • osoby po oparzeniach skóry są narażone na wszelkie zakażenia grzybiczne i bakteryjne.
  • osoby ciepriące na zaburzenia hormonalne np. w przebiegu niewydolności lub braku śledziony, cukrzycy, otyłości pl.wikipedia.org.
  • niedobór immunoglobulin A (IgA) – których głównym zadaniem jest obrona błon śluzowych przewodu pokarmowego, dróg oddechowych i układu moczowo-płciowego, przed drobnoustrojami chorobotwórczymi.
  • wrodzone lub nabyte zaburzenia immunologiczne typu komórkowego prowadzące do przewlekłej kandydozy błon śluzowych i skóry.

Podziału grzybic możemy dokonać wielokierunkowo:

Ze względu na miejsce występowania oraz przyczynę zakażenia:

  • Grzybice powierzchniowe. Są to powierzchniowe zakażenia grzybicze na skórze i włosach. Cechą charakterystyczną jest to, że nie jest naruszona tkanka żywa. Zasadniczo nie powstają tutaj również zmiany patologiczne. Zakażenia te często są tak nieszkodliwe, że pacjenci nie zdają sobie sprawy z choroby. Przykłady: łupież pstry, łojotokowe zapalenie skóry, łupież grudkowy, nigra tinea (grzybica czarna).
  • Grzybice skórne. Są to powierzchniowe zakażenia grzybicze skóry, włosów i paznokci. Tkanka żywa nie jest naruszona ale zachodzą zmiany patologiczne spowodowane obecnością grzybów. Te grzybice to dermatofitozy; grzybice skóry głowy, nagiej skóry oraz paznokci https://pl.wikipedia.org/wiki/Histoplazmoza. Ponadto do tej grupy może zaliczyć kandydozy skóry, błon śluzowych i paznokci.
  • Grzybice podskórne. Są to przewlekłe zakażenia miejscowe skóry i tkanki podskórnej.
  • Grzybice układowe. Są to zakażenia grzybicze ciała spowodowane przez grzyby, które mogą przezwyciężyć fizjologiczne i komórkowe mechanizmy obronne normalnego człowieka. Do zakażenia dochodzi poprzez wdychanie zarodników grzybów, które żyją w glebie lub pasożytują na roślinach. Grzybice układowe atakują najczęsciej płuca ale mogą również zagrozić innym narządom. Przykłady chorób to histoplazmoza, kokcydioidomikoza czy blastomykoza.
  • Grzybice ukłądowe oportunistyczne. Są to zakażenia grzybicze ciała, które występują prawie wyłącznie u osłabionych pacjentów, u których normalne mechanizmy obronne są osłabione. Częstotliwość występowania jest zwiększona u pacjentów z obniżoną odpornością w wyniku np. AIDS, raka, agresywnej chemioterapii, częstego stosowania antybiotyków, sterydów. Występują tu aspergilozy, kandydozy, krytokokozy, inne.

Ze względu na nazwę naukową

  • Aspergiloza
  • Blastomykoza
  • Chromomikoza
  • Dermatofitozy
  • Drożdżyca
  • Histoplazmoza
  • Kandydoza
  • Kokcydioidomikoza
  • Kryptokokoza
  • Kryptosporydioza
  • Maduromykoza
  • Mukormykoza
  • Sporotrychoza

Ze względu na pochodzenie zakażenia

  • Endogenne – wywołane przez saprofity
  • Egzogenne – pozaeuropejskie
  • Pośrednie endo- i egzogenne

Rate this post